Skip to main content

Γρήγορη θεραπεία ξαφνικής αδιαθεσίας

Από τον Κήρυκα της Χριστιανικής Επιστήμης - 10 Μαρτίου 2017

Αρχικά δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιανουαρίου 2017 στο The Christian Science Journal


«Θέλω ακούσει τι θέλει λαλήσει Κύριος ο Θεός, διότι θέλει λαλήσει ειρήνην προς τον λαόν αυτού και προς τους οσίους αυτού» (Ψαλμοί 85:8). Τα λόγια αυτά του ψαλμωδού ήταν για μένα ένας σταθερός οδηγός στην εξέλιξή μου ως μαθήτρια της Χριστιανικής Επιστήμης, και συχνά έχουν γίνει χρήσιμη ενθάρρυνση για να γίνει πιο αποτελεσματική η θεραπευτική μου πρακτική. Αυτά τα παρηγορητικά λόγια με έχουν ενθαρρύνει να ακούω πιο πολύ τον Θεό, τον θείο Νου, αντί να ακούω τα νοερά επιθετικά επιχειρήματα του πόνου, όταν έρχομαι αντιμέτωπη με τις προκλήσεις.

Έχω διαπιστώσει ότι όταν στρέφω την σκέψη μου στον Θεό για να αισθανθώ τις στοργικές Του διαβεβαιώσεις για την φροντίδα και προστασία που μας παρέχει, η τρυφερή Του καθοδήγηση αποκαλύπτει στην συνείδησή μου πιο χειροπιαστά την αλήθεια για την πνευματική μου φύση και την επακόλουθη απαλλαγή από την δυσαρμονία. Αυτή η πειθαρχημένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση της δυσχέρειας ή της ασθένειας με έχει θεραπεύσει από πολλές σωματικές προκλήσεις κατά την διάρκεια των ετών.

Πρόσφατα, είχα μία μικρή εμπειρία, όπου εφαρμόζοντας αυτές τις ιδέες μου έδωσε τη δυνατότητα να ξεπεράσω γρήγορα μία ξαφνική ασθένεια. Ένα πρωί ξύπνησα και ντύθηκα για να πάω έξω για το καθημερινό μου πρωινό τρέξιμο. Ξαφνικά ένοιωσα ναυτία πολύ έντονα. Στο παρελθόν, είχα μπει στον πειρασμό να αφήσω αυτές τις καταστάσεις να κάνουν την πορεία τους. Αλλά αυτή τη φορά, μία νοερή διαμαρτυρία γεννήθηκε μέσα μου. Ένοιωσα ότι ο Θεός με ενέπνευσε και με ενθάρρυνε να μην ενδώσω στη δοξασία μιας ακούσιας ενέργειας. Είδα ότι η δύναμη της παντοδύναμης ενέργειας της Αγάπης ήταν η μόνη πραγματική ενέργεια, που ένοιωθα.

Θυμήθηκα ένα από τα αγαπημένα μου αποσπάσματα από το εγχειρίδιο της Χριστιανικής Επιστήμης, Επιστήμη και Υγεία με Κλειδί των Γραφών  της Mary Baker Eddy. Δίνει τόσο στοργική και χρήσιμη καθοδήγηση, και το τελευταίο μέρος του διευκρινίζει κάποια πράγματα που κάνει ο Θεός, ο θείος Νους, για μας: «Οφείλουμε να μάθουμε πως κυβερνούν οι άνθρωποι το σώμα – με πίστη στην υγιεινή, στα φάρμακα, ή με τη δύναμη της θέλησης; Πρέπει να μάθουμε αν κυβερνούν το σώμα με τη δοξασία ότι η αρρώστια και ο θάνατος, η αμαρτία και η συγγνώμη, είναι αναγκαία ή αν το κυβερνούν με την ανώτερη κατανόηση ότι ο θείος Νους τελειοποιεί, επιδρά στον ανθρώπινο λεγόμενο νου μέσω της Αλήθειας, οδηγεί τον ανθρώπινο νου να εγκαταλείψει όλη την πλάνη, να βρει ότι ο θείος Νους είναι ο μόνος Νους και ο θεραπευτής της αμαρτίας, της αρρώστιας και του θανάτου» (σελ.251).

Άρχισα να σκέπτομαι βαθιά αυτό το απόσπασμα που μου δείχνει πως ο Θεός με βοηθούσε, ακόμη και όταν είχα να αντιμετωπίσω επιθετικές σωματικές προκλήσεις. Είδα ότι καθετί σχετικό με την πνευματική δημιουργία του θείου Νου ήταν τέλειο, ακέραιο και πλήρες, χωρίς κάποια ένδειξη ατέλειας ή δυσχέρειας. Ακόμη κι’ αν μπήκα στον πειρασμό να πιστέψω ότι είχα ένα νου χωριστά από τον θείο Νου και θα μπορούσα προσωρινά να εξαπατηθώ πιστεύοντας ότι η ασθένεια είναι πραγματική, η πανταχού παρούσα επιρροή του Θεού ήταν εκεί για μένα, θα μπορούσα να ανοίξω την σκέψη μου στον θείο Νου, την Αλήθεια, και να αφήσω να κατακλύσει τη συνείδησή μου για να διορθώσει και να αντικαταστήσει αυτές τις πλάνες με σκέψεις ειρήνης, αρμονίας, υγείας και ευημερίας.

Ο τρόπος που ο Θεός μας οδηγεί να ξεπερνάμε τις υλικές δοξασίες μου φαινόταν τόσο στοργικός και τρυφερός. Ήταν παρήγορο  να συνειδητοποιώ ότι ακόμα κι αν φαινόταν να έχω κολλήσει σε λανθασμένες σκέψεις, ο στοργικός Πατέρας-Μητέρα Θεός αποκάλυπτε την παρουσία και τη δύναμή Του στη σκέψη μου ακριβώς με τον τρόπο που χρειαζόταν. Μπορούσα να εγκαταλείψω την δοξασία για ένα νου χωριστά από τον Θεό στο γεγονός του ενός Νου, και να αισθάνομαι και να γνωρίζω την παρουσία και δύναμη του Θεού να με θεραπεύει ακριβώς εκείνη την στιγμή.

Καθώς προσευχόμουν με αυτόν τον τρόπο, η ναυτία υποχώρησε μέχρι που εξαφανίστηκε. Μέσα σε δέκα λεπτά περίπου, όλα τα συμπτώματα είχαν εξαφανιστεί και πήγα έξω για το τρέξιμό μου, όπως συνήθιζα κάθε μέρα. Μου αρέσει πολύ το γεγονός ότι αυτό το απόσπασμα από το εγχειρίδιο της Χριστιανικής Επιστήμης περιγράφει τι κάνει ο Θεός για μας. Αφήνοντας αυτές τις ιερές ιδέες να σαρώνουν την σκέψη μου, μπόρεσα να αισθανθώ την θεραπευτική επιρροή του Θεού. Είμαι τόσο ευγνώμων για κάθε ευκαιρία που μου έχει δοθεί να ακούω περισσότερο την καθοδήγηση και να βιώνω τη θεραπεία του θείου Νου.

Margit Hammerstrom, Cambridge, Μασαχουσέτη,
Μάρτζι Χάμμερστρομ, Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη

The Mission of the Herald

In 1903, Mary Baker Eddy established The Herald of Christian Science. Its purpose: "to proclaim the universal activity and availability of Truth." The definition of "herald" as given in a dictionary, "forerunner—a messenger sent before to give notice of the approach of what is to follow," gives a special significance to the name Herald and moreover points to our obligation, the obligation of each one of us, to see that our Heralds fulfill their trust, a trust inseparable from the Christ and first announced by Jesus (Mark 16:15), "Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature."

Mary Sands Lee, Christian Science Sentinel, July 7, 1956

Learn more about the Herald and its Mission.